Henryk Kowalczyk

Henryk Kowalczyk urodził się 12 lipca 1951 roku w Strzelinie, a zmarł 20 stycznia 2015 roku. Był polskim piłkarzem, występował jako obrońca, a później pracował jako trener. Karierę piłkarską rozpoczynał w Klubie Sportowym Strzelinianka, następnie grał w Lotniku Wrocław. W sezonie 1974/1975 dołączył do Śląska Wrocław. W pierwszym sezonie wystąpił w dwóch meczach, a klub zdobył brązowy medal mistrzostw Polski.

W kolejnych latach był podstawowym zawodnikiem Śląska. Zdobył z nim Puchar Polski w 1976 roku i mistrzostwo Polski w 1977 roku, a także wicemistrzostwa kraju w 1978 i 1982 roku oraz brązowy medal w 1980 roku. Odszedł z klubu po rundzie jesiennej sezonu 1982/1983. W ekstraklasie rozegrał 177 spotkań i strzelił sześć bramek. Później występował w Polonii Sydney i Ślęzie Wrocław.

Jako trener prowadził między innymi Ślęzę Wrocław, Kuźnię Jawor, Polonię Wrocław, Pogoń Oleśnicę, Pandę Wrocław, Spartę Ziębice, Strzeliniankę i Świteź Wiązów. W sezonie 1991/1992 był asystentem Ryszarda Urbanka w Śląsku Wrocław. W 1994 roku wprowadził Pogoń Oleśnicę do II ligi.

Na podstawie artykułu „Henryk Kowalczyk (piłkarz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.